Strona główna
Nasze przedszkole
Kadra
Oferta
edukacyjna
Kalendarz
imprez
Plan dnia
Zajęcia
dodatkowe
Opłaty
Galeria zdjęć
Aktualności
Kącik
psychologiczny
Kącik
logopedyczny
Rekrutacja
KĄCIK
LOGOPEDYCZNY -
mgr
Monika Krzywda - logopeda
Gabinet
logopedyczny wyposażony jest w nowoczesne pomoce dydaktyczne –
oprócz gier logopedycznych, układanek, kolorowanek swoje zastosowanie
mają również starannie dobrane
komputerowe programy multimedialne i
wibratory logopedyczne.
Dzieci uczęszczające na
zajęcia logopedyczne powinny ćwiczyć systematycznie w domu! Każdy
dźwięk musi przejść przez kolejne etapy, a więc przygotowanie aparatu
artykulacyjnego, wywołanie dźwięków w izolacji, połączenie go z
samogłoską na początku, w środku i na końcu wyrazu. Dalej ze
spółgłoskami, także w tych pozycjach. Potem następują zdania, opisywanie
obrazków itd. Dopiero po utrwaleniu jednego dźwięku możemy przejść do
drugiego. Dotyczy to także rytmiczności pracy. Jeżeli sami będziemy
lekceważyć zadane ćwiczenia, to nie możemy oczekiwać od dziecka, że
sumiennie podejdzie do pracy. Współpraca rodziców jest bardzo potrzebna.
Nawet kilkuminutowe, ale
codzienne ćwiczenia z dzieckiem mogą przyczynić się do wielkiego
sukcesu!
Bez względu na wiek pojawienia się
wszystkie zaburzenia negatywnie
wpływają na kształtowanie się osobowości dziecka, a w szczególności na
rozwój kontaktów społecznych i poznawanie świata.
Prawie wszystkie dzieci z
zaburzeniami wymowy mają kłopoty w nauce, w szczególności w zakresie
czytania i pisania.
Metody
pracy logopedycznej stosowane przeze mnie w terapii indywidualnej:
-
ćwiczenia: oddechowe, fonacyjne,
artykulacyjne, usprawniające motorykę i kinestezję narządów mowy, słuchu
fonematycznego, autokontroli słuchowej;
- pokaz i wyjaśnianie ułożenia narządów artykulacyjnych;
- uczulanie miejsc artykulacji;
- mechaniczne układanie narządów artykulacyjnych za pomocą sond,
szpatułek;
- wykorzystywanie pewnych nieartykułowanych dźwięków lub czynności
fizjologicznych organizmu do tworzenia nowych głosek (np. wibracje warg,
dmuchanie, chuchanie, itp.);
- kontrola wzrokowa;
- kontrola dotykowa i czucia skórnego dłoni;
- komunikacja alternatywna dla dzieci niemówiących lub z opóżnieniem
rozwoju mowy – ACC;
- neurokinezjologiczna terapia taktylna dr Swietłany Masgutowej;
- ustno-twarzowa terapia regulacyjna wg Castillo Moralesa;
- masaż intraoralny (wewnątrz ust);
- relaks.
Przyczyny zaburzeń mowy
Niektóre dzieci zaczynają mówić bardzo wcześnie, a
ich wymowa jest prawidłowa, podczas gdy inne w wieku 7 lat mówią
nieprawidłowo, niewyraźnie, niekiedy wręcz niezrozumiale. Przyczyn
nieprawidłowego rozwoju mowy może być wiele. Najczęstsze z nich, to:
- wady zgryzu, wady uzębienia;
- zaburzenia słuchu;
- niska sprawność narządów mowy;
- zaburzenia emocjonalne;
- wadliwe wzorce mowy.
Do najczęściej spotykanych wad wymowy należą:
- seplenienie –
nieprawidłowa wymowa głosek s, z, c, dz, sz, ż, cz, dż,
ś, ź, ć, dź;
- rotacyzm –
niewłaściwa realizację głoski r;
- kappacyzm/gammacyzm
-
nieprawidłowa wymowa głosek k, g (najczęściej zamienianych na t, d);
- ubezdźwięcznianie –
wymowa głosek dźwięcznych bezdźwięcznie, np. b-p, bułka-półka;
- nosowanie
– głoski nosowe wymawiane są ustnie lub odwrotnie;
- bełkot –
mowa niezrozumiała;
- jąkanie –
brak płynności mowy;
Przyczyny, przejawy i terapia jąkania mają
indywidualny charakter i wymagają fachowej pomocy. Osoby z otoczenia
dziecka jąkającego się nie powinny reagować przesadnie na momenty
niepłynności mowy, kończyć wypowiedzi za dziecko, krytykować, poprawiać
ani pouczać.
Etapy rozwoju mowy
W procesie kształtowania się mowy dziecka ważny
jest już okres prenatalny, kiedy to w czwartym miesiącu życia
płodowego powstają ośrodki mowy. W okresie niemowlęcym na
prawidłowy rozwój mowy dziecka korzystnie wpływa karmienie
piersią – ssanie w naturalny sposób usprawnia mięśnie warg, policzków i
języka. Jeżeli nie jest możliwe karmienie piersią, należy
wybrać butelkę ze smoczkiem o krótkiej, nieco spłaszczonej części, z
licznymi małymi otworkami, imitującej brodawkę. Należy pamiętać o tym,
by nie podawać dziecku smoczka między karmieniami, ponieważ zbyt
długie ssanie, połączone z karmieniem butelką, spowoduje
nieprawidłowości w budowie narządów artykulacyjnych. Podczas
karmienia powinno się również właściwie ułożyć niemowlę – ułożenie
poziome utrudnia oddychanie przez nos i połykanie. Ponadto w
czasie snu dziecko powinno mieć domknięte usta – otwieranie buzi
prowadzi do wykształcenia nieprawidłowego nawyku oddychania przez usta,
a to może przynieść efekty w postaci częstych nieżytów górnych dróg
oddechowych, wad zgryzu oraz wypaczeń funkcji języka.
Dla prawidłowego rozwoju aparatu artykulacyjnego,
budowy zgryzu i ćwiczenia mięśni artykulacyjnych korzystne jest jedzenie
owoców ze skórką, surowej marchewki oraz picie gęstych soków (np.
marchwiowego lub pomidorowego) przez długą i cienką słomkę.
Leon Kaczmarek wyróżnia cztery etapy
rozwoju mowy:
- Okres melodii, 1.
rok życia (0 – 1): dziecko porozumiewa się z
otoczeniem za pomocą krzyku, płaczu, okrzyków, tworów
onomatopeicznych, gestykulacji, mimiki. Wymawia w tym
okresie poprawnie tylko kilka głosek, takich jak:
a, e, i (sporadycznie), m, b, n, t, d.
- Głużenie: pojawia się
samoistnie, ok. 2. miesiąca życia; są to ekspresje głosowe związane z
pozytywnymi stanami emocjonalnymi; dźwięki te są bardzo trudne do
rozróżnienia; głużenie występujące wraz z dynamiczna mimiką stanowią
trening narządów artykulacyjnych przygotowujących się do mówienia.
Głużą wszystkie dzieci!
- Gaworzenie: świadome powtarzanie
dźwięków i sylab, pojawiające się w okresie między 5. a 8. miesiącem
życia; stanowi ćwiczenie aparatu słuchowo-artykulacyjnego i łącznie z
kontaktami społecznymi zachęca dziecko do wydawania dźwięków, które
występują w mowie otoczenia; powtarza je, ćwicząc w ten sposób słuch i
pamięć; pod koniec pierwszego roku życia dziecko zaczyna rozumieć mowę
otoczenia. Dzieci głuche nie
gaworzą!
- Okres wyrazu (1 –
2): dziecko wypowiada pojedyncze słowa;
artykulacja jest niedokształcona, ale zaznacza się
poprawna prozodia (melodia, akcent, rytm). Wyrazistość
mowy poprawia się, dziecko wymawia wszystkie samogłoski
ustne, a repertuar spółgłosek rozszerza się i dziecko
wymawia: p, b, m, t, d, n, ń, ś, j, k, k’.
Spółgłoski ć, ź są zastępowane
przez t, t’, d, d’, c. Zamiast
l występuje niekiedy ł,
k bywa zastępowane przez t,
a g przez d. W tym
okresie pojawia się redukcja trudnych grup
spółgłoskowych oraz „gubienie” głosek na początku
wyrazu. Dziecko wymawia około 300 słów.
- Okres zdania (2 –
3): dziecko rozwija wypowiedzi pod względem
gramatycznym, fonologicznym i leksykalnym. Zauważalny
jest postęp w wymowie. Prawidłowo brzmią już wszystkie
samogłoski, wszystkie spółgłoski wargowe twarde i
zmiękczone p, b, p’, b’, m, m’,
wargowo-zębowe twarde i zmiękczone f, v, f’, v’,
środkowo-językowe ś, ź, ć, dź, ń,
tylnojęzykowe zwarte twarde i zmiękczone k, g,
k’, g’ oraz szczelinowa twarda h.
Dziecko wymawia t, d, ł.
Pojawia się przedniojęzykowo-dziąsłowe l, l’. l
występuje w miejscu r. j
wymawiane jest w normalnych pozycjach, ale może też
występować w miejscu l lub r.
Dziecko wymawia 1000 – 1500 słów.
- Okres swoistej mowy
dziecięcej (3 – 7): dziecko porozumiewa się z
otoczeniem za pomocą mowy przejętej od otoczenia. W
ostatniej fazie tego etapu dziecko opanowuje poprawną
wymowę (6-7). Dojrzewa cały system spółgłoskowy, dziecko
mówi wyraźnie. Od 3. roku życia obserwujemy rozwój mowy.
Dziecko mówi zdaniami, rozwijając myślenie, co wyraża
się poprzez formułowanie pytań (jest to tzw. wiek pytań,
dziecko chce zaspokoić swoją ciekawość). Otoczenie
powinno cierpliwie udzielać dziecku wyczerpujących
odpowiedzi i wciągać je w rozmowę – odpowiedzi te
powinny być krótkie, prawdziwe, proste. Dziecko wymawia
około 4000 słów.
Od pierwszych dni życia dziecko ćwiczy narządy mowy poprzez czynności
ssania, połykania, żucia (język, wargi, żuchwa). W ten sposób język
przygotowuje się do wymowy głosek środkowojęzykowych: ś, ć, ź, dź, ki,
gi, chi, ń, li, natomiast wargi do wymowy głosek dwuwargowych. Ruchy
tylnej części języka i podniebienia miękkiego niezbędne są do wymówienia
k, g, ch i ruchy końca języka ku zębom przy wymowie s, z, c, dz.
Natura sama zapewnia rozwój sprawności aparatu mowy - w późniejszym
czasie trening jest kontynuowany przez samą czynność mówienia, gdy
jednak ta czynność jest obniżona i niedbała, gdy dziecku wystarczy, że
jako tako porozumiewa się z najbliższym otoczeniem, bez wysiłku i
jakichkolwiek starań, trzeba mądrą naturę zastąpić równie mądrą
gimnastyką, która podnosiłaby poprzeczkę i poszerzała zakres sprawności
aparatu mowy.
LOGOPEDA POLECA:
Igraszki
logopedyczne Smoka Szczepana - film logopedyczny
Socrates. 101 prostych ćwiczeń (dla
dzieci 3-5 lat)
Agnieszka Frączek, Chichopotam + CD
Anna Mikita, Wędrówki po
zwierzątkowie - wierszyki i bajeczki wspomagające rozwój mowy dziecka
http://www.logico.pl/
LOGICO PICCOLO
http://czuczu.pl/
SOWA MĄDRA GŁOWA – gra logopedyczna
(Alexander)
Jagoda Cieszyńska -
KOCHAM CZYTAĆ
http://www.youtube.com/watch?v=kYBE9hgVZKc